از بام کاخ ابو سفیان / باردیگر
صدای کف و سوت می آمد.
دوباره رقص و پایکوبی
دوباره میل آمیزش شیطان
با سبزه های روئیده در کنار مرداب...
این سو اما
خاک
شرمگین
رعشه می گیرد از اتفاقی آشنا
از غروب دوباره خورشید...
                
اما اینبار
خواب مرداب/ تعبیر نمی شود
و هفتاد و دو سرو
تکثیر می شود در هزار هزار
و با غریوی از جنس عاشورا
تمام علف های هرز / تمام مرداب
خشک می شود...