خداوندا! هر ذره که می جنبد جز به اراده ی تو نیست...

چقدر به این حقیقت کم بینم؟! اگر می دانستم که هر اتفاقی قبل از وقوع از تو مجوز داشته است این قدر عجز و لابه نمی کردم!

اصلا می رفتم به همه ی کنج نشینان عزلت خرده می گرفتم و از عدم درک این حقیقت شرمسارشان می کردم!

ای کاش همه ی کنش هایمان منطبق بر باورهایمان بود...

سکوت کرده ام

تمام تقدیر را.

فریاد را

فراموش کرده ام.

اکنون

تقدیر

مطابق میل من است...