باز کنار رودخانه ی ده

رخت هایی را

که شستن شان طول می کشد

می بینم.

چشم هایم را می بندم

 تو را نفس می کشم،

تمام ماهی ها

بوی تو را می گیرند

و به نخ بدون قلابم

تبسم می زنند...