چشمهایت/
حرف که می زند/
چشمهایم/
بغض می کند/
و من/
در لغزش معصومانه ی چشمهایت/
می لرزم./
 اما دوباره/
زمان رفتن است،/
پس می روم/
و تکثیر شدن مدامم را/
در چشمهایت/
نمی بینم...